Yıllar boyunca uluslararası ilişkiler analizlerinde Türkiye için basmakalıp bir tanım kullanıldı: “Doğu ile Batı arasında bir köprü.” Ancak günümüzün radikal biçimde dönüşen jeopolitik mimarisine baktığımda, bu tanımın artık güncelliğini tamamen yitirdiğini görüyoruz. Türkiye bugün bir transit hat veya edilgen bir geçiş koridoru değil; bizzat şartları belirleyen, masadaki kartları yeniden dağıtan bağımsız bir stratejik çekim merkezi olmak yolundadır.

Dünya bir kriz içre dönemi son sürat yaşamaktadır. Müslümanların da bu durumdan azade bir konumları söz konusu değil! Anlam yitimi modern dünyayı yıkarken, yeni bir sistemin kurucu paradigmasının ortalıkta görülmediği de bariz bir açıklığa sahiptir.

Hz. Muhammed(s.a.v.), Medine’ye gelir gelmez el attığı en önemli konulardan biri de eğitimdir. İslâm dininde eğitim vahiy merkezlidir ve insanı muhatap alır. Her şey Allah’ın emir ve iradesine uygun olmak; Resulullah’ın uygulamalarından referans almak zorundadır.

İran ile ABD-İsrail savaşı nedeniyle ortaya çıkan mezhep tartışmalarının (daha çok kavga ve dalaşmaların) herhangi bir zemininin bulunmadığı ortadadır. Ne Sünni dünyanın gelenekten beslenen ‘Kurumsal bir Ehli Sünnet’ yapısı vardır ne de başta İran olmak üzere Şii dünyanın gelenekten beslenen ‘Kurumsal bir Şia’ yapısı vardır.