Türkiye ve Dünyada ideolojik kaygılar, yapay bir üretim üzerinden gerçekleştirilen ve bir propaganda aracı olarak yeni bir gerçekliğin inşası için kullanılan bir araçsal olgudur. İdeoloji, bir şeye kesin bir inançla bağlı olma ve onu sonuna kadar savunma olarak tanımlanmalıdır. Ama asıl ideoloji, belirli bir gerçekliğin kesinlik kazanan ve onun dışında kalan düşünceleri ise yanlış gören bir anlayışın öne çıkarılmasıdır.

Tevhidin bütünlüğünü parçalayarak Peygambersiz bir din tasavvurunun öncülüğünü yapanlar ayetlerden bile yanlışlarına delil aramışlardır. Bu bağlamda Bakara Suresinin 62. Ayetini fütursuzca yorumlamışlar ve Allah’a iman ettim deyip peygamberi reddetmenin kişiyi dalalete düşürmeyeceği yanlışını ve hezeyanını savunmuşlardır. Savundukları “Peygamberiz Müslümanlık” ile ilgili makaleler ve kitaplar yazmışlardır.

Mevcut olanın neliği meselesi, meselenin merkeziliğini işaret eder. Bu soruya verilecek cevap üretilecek çözümlere de kapı aralamaktadır. Mevcudiyetin oluşumundaki ikili yapı ve bunun bütünlüğü meselesi ise ayrı bir öneme sahiptir.

Peygamber Efendimiz, zulme uğrayan Müslümanları korumayı, onlara gereken değeri vermeyi ümmetine bir vecibe olarak yüklemiştir. Bu anlayışa göre; “Her kim ki bir mü’mini münafıkların ayıplamasından/kınamasından korursa Allah Teâlâ, kıyamet gününde bir melek gönderir ve bu mü’mini cehennem ateşinden korur.