Bu makale, “Alaturka Maarif Modeli” başlıklı altı makalelik serinin ikinci metni olarak, modern schooling modelinin okul, sınıf, müfredat, sınav ve diploma merkezli bilgi örgütlemesine karşı; medrese, kitap, hoca, halfe, muîd, müzakere, münazara, şerh, haşiye, icazet ve silsile merkezli kadim bilgi ağını yapay zekâ çağında yeniden düşünmektedir. Birinci makalede modern schooling’in sanayi çağının person/personel tipini ürettiği; Alaturka talim-terbiye modelinin ise öğrenim-edinim-eğitim üçlemesiyle şahsiyet, maharet, meleke ve icazet ürettiği savunulmuştu. Bu ikinci makale aynı mantığı bilgi örgütleme düzeyinde derinleştirmektedir.