Bu makale, yapay zekâ çağında eğitim meselesini yalnızca teknoloji entegrasyonu, dijital içerik üretimi, öğretmen destek sistemleri, otomatik ölçme-değerlendirme veya veri analitiği konusu olarak ele almanın yetersiz olduğunu savunmaktadır. Modern schooling modeli, sanayi devrimi sonrasında insanı okul, sınıf, yaş grubu, müfredat, sınav ve diploma üzerinden kodlamış; böylece standart, ölçülebilir, kuruma bağlı ve görev tanımına sıkışmış bir person/personel tipi üretmiştir. Bu model belirli tarihsel şartlarda kitlesel okuryazarlık ve bürokratik insan kaynağı üretmiş olsa da yapay zekâ çağında anlam, ehliyet, meleke, emanet, üretim, ahlak ve şahsiyet krizine cevap vermekte yetersiz kalmaktadır.