Fransa’da yaşayan Müslümanlar çoğu zaman açık bir düşmanlıkla değil; mesafe, prosedür ve kayıtsızlıkla karşılaşır. Kimse hakaret etmez. Kimse bağırmaz. Ama ihtiyaç anında kapılar kapanır.
Bu, hukuk dışı değildir. Aksine tamamen “kurallara uygun” görünür. Ancak sonuç aynıdır: İnsan, inancı sebebiyle kamusal alanda sıkışır kalır.