Kültürel mirasın yasadışı ticareti, 21. yüzyılın asimetrik savaş sahasında marjinal bir suç faaliyeti olmaktan çıkarak, devlet dışı silahlı aktörlerin ekonomik sürdürülebilirliğini sağlayan endüstriyel bir finansman mekanizmasına dönüşmüştür. Tarihsel süreçte savaş ganimeti veya fırsatçı bir yağma olarak görülen bu eylem, özellikle 2014 sonrası Suriye ve Irak sahasındaki otorite boşluğunda yapısal bir evrim geçirmiş; IŞİD (DAEŞ) tarafından kurulan bürokratik mekanizmalarla bir “devlet pratiğine”, PKK/KCK gibi örgütlerin lojistik ağlarında ise stratejik bir “geçiş emtiasına” evrilmiştir.