TÜRKİYE’NİN SON DÖNEM DIŞ POLİTİKA MİMARİSİ

Türkiye’nin son dönem dış politikası, tek tek krizlere tepki veren dosya diplomasisinden; birbirine bağlanan stratejik havzalar için güvenlik, ekonomi, enerji, ulaştırma ve diplomasi mimarileri kurmaya yönelen daha bütüncül bir modele evrilmektedir. Bu dönüşümün merkezinde “bölgesel sahiplenme” ilkesi bulunmaktadır.

T.C. Dışişleri Bakanlığı’nın genel dış politika çerçevesinde Türkiye, bölgesel sorunlarda bölgesel sahiplenme ve bölgesel çözümleri savunan; aynı zamanda küresel iş birliği ve çok taraflı kurumlarla ilişkiyi sürdüren bir aktör olarak tanımlanmaktadır. Bu yaklaşım, dış aktörlerin bölge güvenliği üzerindeki rolünü tümüyle reddetmekten ziyade, bölge devletlerinin kendi güvenlikleri, ekonomik is kararları ve kalkınma düzenekleri üzerinde daha yüksek sorumluluk üstlenmelerini hedeflemektedir.

Mim Abdullah TAHTE’nin hazırladığı USPUM- TÜRKİYE’NİN SON DÖNEM DIŞ POLİTİKA MİMARİSİ’ne ilişkin raporunun tam metnine buradan ulaşabilirsiniz: USPUM-TÜRKİYE DIŞ POLİTİKA MİMARİSİ