Allah Teâlâ’nın lütuflarına layık olabilmek için yaratılış saffeti denilen fıtratı iyi korumak ve günahlarla kirletmemek gerekir. Çünkü günahların sonunda bir düşüş ve ilahi lütuflardan nasipsizlik zuhur eder. Tarihte bu hep böyle cereyan etmiştir. İnsan, günaha battıkça Allah’ı(c.c.) unutur ve bu unutmanın sonunda kendine bile yabancılaşarak; şirke düşerek insaniyet makamının altı olan beşeriyete süratlice iner.

Siyaset kelimesinin at binicisi olan “seyis” ile bir yakınlığının olduğu müsellemdir. Her ikisi de aynı fiil kökünden türetilmiştir. Özünde yönetmek, idare etmek ve kazasız belasız yol almak, ilerlemek vardır.

“Allah katında, (Allah’tan gelen) tek ilâhî din, (şeriat, düzen, uyulması zorunlu kanun ve kurallar) İslâm’dır. Kendilerine verilen kutsal kitapların hükmünce sorumlu tutulanlar, kavimlerine gelen doğru bilgilerden sonra, (liderliği ve hâkimiyeti hep kendi uhdelerinde tutma hırsları, hasetleri, haksızlıkları, şer’î kurallara karşı çıkmaları ve) bozgunculukları sebebiyle ayrı baş çekerek ihtilâf çıkardılar. Allah’ın ayetlerini, (Kur’an’ını, birliğini gösteren delilleri) inkâr edenler, (küfre giren ehl-i kitap bilmelidir) ki Allah çok çabuk hesaba çeker.”